Вкладка 1
# Kirish
Ba’zan inson hayotidagi eng muhim savollarga javob topish uchun uzoq yo‘l bosadi. Men ham shunday yo‘lni bosib o‘tdim.
Men 17 yoshli oddiy o‘smir qizman. Lekin yoshim kichik bo‘lishiga qaramay, hayot menga ko‘p narsalarni o‘rgatdi. Ayniqsa, bitta savol meni uzoq vaqt o‘ylantirdi:
Baxt nima?
Men baxtni uzoqlardan qidirdim. Uni katta yutuqlarda, orzularda va kelajakdagi muvaffaqiyatlarda izladim. Ammo bir kuni kutilmagan haqiqatni angladim: men qidirayotgan baxt doimo yonimda ekan.
Baxt ba’zan biz o‘ylagandek uzoqda bo‘lmaydi. U ko‘pincha biz e’tibor bermaydigan oddiy lahzalarda, biz qadrlashni unutgan ne’matlarda yashirinadi.
Ushbu kitobni yozishdan oldin ko‘p o‘yladim. Chiroyli jumlalar tuzishga harakat qildim, biroq keyin bir narsani tushundim: qalbdan chiqmagan so‘zlar hech qachon inson qalbiga yetib bormaydi. Shuning uchun bu sahifalarda siz mukammal so‘zlarni emas, balki samimiy fikrlarni uchratasiz.
Bu kitob mening hayotim haqida emas. Ammo unda tasvirlangan voqealar va his-tuyg‘ular hayotda ro‘y bergan haqiqatlarga asoslangan. Kitobni yozish jarayonida meni qo‘llab-quvvatlamaganlar ham bo‘ldi, ustimdan kulganlar ham topildi. Lekin men to‘xtamadim. Chunki ba’zan insonning maqsadi boshqalarning fikridan kuchliroq bo‘lishi kerak.Agar hozir hayotingizda qiyinchiliklar bo‘lsa, o‘zingizni yolg‘iz his qilsangiz yoki baxt sizdan uzoqda deb o‘ylasangiz, ushbu kitob aynan siz uchun yozilgan.
Siz o‘ylaganingizdan ham kuchlisiz.Siz o‘ylaganingizdan ham qadrliroqsiz.Va eng muhimi, siz o‘ylaganingizdan ham baxtliroqsiz.
Keling, ushbu sayohatni birgalikda boshlaylik. Balki kitobning oxiriga yetganingizda, siz ham men kabi baxtning asl ma’nosini topgandirsiz.
Tayyormisiz?
Unda sahifani aylantiring va boshlaymiz...
Вкладка 2
Oyna qarshisida o‘tirarkanman, do‘stlarimning menga nisbatan aytgan achchiq so‘zlari xayolimda birma-bir jonlanardi. Ko‘zgudagi aksimga uzoq tikildim. Har bir nuqsonimni qidirayotgandek, o‘zimni sinchiklab kuzatdim.
So‘ng yana o‘sha savolni takrorladim:
— Nega men? Nega men bunchalik xunukman? Nega meni shunday yaratding, Allohim? Nega do‘stlarim kabi go‘zal emasman? Nega?..
Hayotimda eng ko‘p takrorlangan so‘z "nega" bo‘lsa kerak.
Xonamni chuqur sukunat qoplagan edi. Ammo bu sukunat qalbimdagi shovqinni bosa olmasdi. O‘n to‘rt yoshim menga og‘ir o‘ylar va tushunarsiz hislarni olib kelgandi. Go‘yo meni hech kim tushunmasdi. Hatto ba’zan o‘zim ham o‘zimni tushunolmay qolardim.Maktabga borish vaqti bo‘ldi.Ichimda istaksizlik uyg‘ondi. Yana o‘sha maktab. Yana o‘sha nigohlar. Yana o‘sha kulgilar...
